How to make a drop never to dry...

dear friends, lately i've seen (as usual) many movies, one i really liked & moved me was
"Samsara" a 2001 movie, i saw it on dvd if you can find it see it, you will not regret...

How you can make a water drop not to dry?...
spil her in the sea...

(words written on a stone in the movie samsara)

also have a look at some recent photos i took...

Recent photos

Here are some recent photos of me & mykonos beauty...
Its unimaginable how much beauty is around us
and we tend to forget it of overlook it.

...μικρός αποχαιρετισμός

Τόση αγάπη έδωσες

Μ’αγκάθι πήρες πίσω

Βαθεία μέσα στ’ απόγευμα

Πρίν να σε βοηθήσω…

- - - - - - - - - - - -

Τώρα την πλώρη έβαλες

Ταξίδι συννεφένιο

Σε περιμένουν όλοι εκεί

Γονείς και πεπρωμένο

- - - - - - - - - - - -

Βουβός ο πόνος μάτια μου

Δάκρυα διχως λόγια

Τι να σου πώ πατέρα μου

Τσακίσαν τα ρολόγια

- - - - - - - - - - - -

Σταμάτησε η καρδιά μου

Παλιά σαν συσκευή

Απόγευμα όπως τώρα

Μαύρη Παρασκευή.

- - - - - - - - - - - -

Τι έφταιξες πατέρα

Σε όλους ήσουν καλός

Μας ζήλεψε ο χάρος

σαν πάντα…ύπουλος

- - - - - - - - - - - -

Ελπίζω στα λειβάδια

Του γλαύκου του ουρανού

Να βρεις ξανά γαλήνη

Χαμόγελο Θεού.

- - - - - - - - - - - -

Κι εμείς θα περπατάμε

Στα χνάρια σου ξανά

Που ναι σαν μονοπάτια

Καθάρια φωτεινά.

Στην μνήμη του πατέρα μου Δημήτρη…

ο Αγγελής σου

Καλό Ταξίδι Πατέρα...

Επί 32 συναπτά έτη είχα την χαρά, την τιμή & το προνόμιο να έχω για πατέρα μου τον Δημήτρη Ξυδάκη του Αγγελή & της Μαρίας, από τις απόγευμα της Παρασκευής 21/7/06 έχω πιά μόνο την γλυκιά του ανάμνηση και την άυλη πλέον παρουσιά του μέσα μου.
Τα λόγια είναι μικρά για να σκιαγραφήσουν την απώλεια, τον βουβό πόνο, την οδύνη,
το κενό, και το θρήνο...
Εξάλλου πώς να εκφράσεις με λέξεις την απλόχερη αγάπη του που πάντα μας έδινε, μέρα & νύχτα ακάματα για όλη του τη ζωή...μόνο με τα πλάτη των ωκεανών συγκρίνεται.
Πως να χαρακτηρίσεις την αυταπάρνηση και την έλλειψη εγωϊσμού του ως πρός την οικογένεια του, τουλάχιστον μοναδική και σπάνια στις μέρες μας, όπου το εγώ μας προσπαθεί κάθε μέρα να ξεπεράσει τις κορυφογραμμές του έβερεστ.
Ο πατέρας μου πέρα απο ιδανικός γονιός ήταν και ιδανικός σύντροφος για τη μητέρα μου.
Ήταν πάντα μαζί, από την πρώτη μέρα που ενώθηκαν μέχρι την τελευταία τους.
Αλληλοσυμπλήρωναν ο ένας τον άλλον με μοναδικό τρόπο. Ερωτευμένοι & αγαπημένοι μετά από περίπου 35 χρόνια γάμου. Περίμεναν κάθε μέρα με λαχτάρα ο ένας τον άλλον μέχρι να γυρίσει από τη βάρδια ο μπαμπάς. Μαζί στη βόλτα, στον κήπο, στο σπίτι, στις δουλειές, στα δύσκολα, στα νοσοκομεία, στις χαρές και τις λύπες.
Μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος όπως λέει και ο παπάς στο γάμο.
Τώρα δίνουν το επόμενο ραντεβού τους στους ουρανούς...
Πατέρα μου γλυκέ ελπίζω τώρα πια να ξεκουραστείς εκεί στην αγκαλιά των ουρανών & των αγγέλων...και να βρείς όλους τους καλούς σου φίλους.
Στέλνε μας καμιά συμβουλή εδω κάτω...
Μας λείπεις, σε αγαπάμε, ήσουν ότι καλύτερο είχαμε εσύ και η μαμά...
Ευχαριστούμε για τα απειράριθμα πράγματα που έκανες για εμάς τόσα χρόνια.

Ο υιός σου Αγγελής Δ. Ξυδάκης.

ποίημα της στιγμής...

θάλασσα μου και αγέρι
φύσα με να πάω στ' αλγέρι
να πιώ τσάϊ με κανέλα
για το πήγαινε και έλα

να ψωνίσω εκεί μπακίρια
ναργιλέδες & αγιαστήρια
δεντρολίβανο και δύοσμο
να μυρίσω όλο τον κόσμο

πως να χωρέσει μια ματιά
εικόνες πέσμου τόσες
που αν τις απλώσεις γύρω σου
απ' της βαβέλ της γλώσσες
πιότερες θα' ναι σίγουρα
ξεκίνα τα μετρήματα
μη χάσουμε καμπόσες...

η γουρούνα μου - my small quad

photo from ornos beach last march2005,

after a beach party and some beers...hick....

the famous...Αποστολής

με ανυπέρβλητη συγκίνηση...sniff sniff, χαρά και τιμή σας παρουσιάζω τον αδελφό/φίλο μου
Απόστολη Βδουκάκη με τ' όνομα...(μετά της συντρόφου του Μαρίας)

και παραθέτω και μιά δική του αυτοσχέδια μαντινάδα.

"άντρας βαρύς
αητού θωριά
χαίρεται η Κρήτης όλη
της λεβεντιάς συνώνυμο
Βδουκάκη Αποστόλη"

σκέψεις...μετά απο κυριακάτικο καφέ

τελικά δεν ξέρω τι είναι πιό βαρύ
και αφόρητο απ' αυτά που κουβαλάμε,
το εγώ μας;
η απληστία, η επιθυμία, ο πειρασμός;
ή η ίδια μας η φύση,
η θρησκεία, η ηθική των κοινωνιών μας,
η μοναξιά ή η προσδοκία;...

-----

πού κρύβεται η λύτρωση;
στην αποδοχή της φύσης μας;
στο θάνατο των επιθυμιών;
στην τέλος της ζωής με την βιολογική έννοια;
στην Αγάπη, στα παιδιά, στον έρωτα,
στην Ελευθερία με κάθε κόστος;
στην υπέρβαση των ορίων μας;
στην ένωση με τον Δημιουργό;

Τελικά σκοτώνουμε το χρόνο μας
ή μας σκοτώνει εκείνος σιωπηλά...;

some photos with my new canon powershot s2 is

photos are shot in mykonos & tinos

vegetable market at yialos

photo from the vegetable market at the town's seashore (yialos in greek)

i welcome u to my first Blog ever...

i want to invite all my friends to communicate throught this Blog & exchange ideas, news, photos e.t.c Lets starts folks....Kisses from mykonos island Καλωσορίζω όλους τους φίλους στο πρώτο μου blog... ας ανταλλάσουμε ιδέες, νέα, φωτογραφίες κ.τ.λ. καλή μας αρχή...Φιλιά απο Μύκονο.

artix@otenet.gr

artix@myk.forthnet.gr

spiceman@rocketmail.com

tel. +30 22890 27198

i welcome u to my first Blog ever...

i want to invite all my friends to communicate throught this Blog & exchange ideas, news, photos e.t.c Lets starts folks....Kisses from mykonos island Καλωσορίζω όλους τους φίλους στο πρώτο μου blog... ας ανταλλάσουμε ιδέες, νέα, φωτογραφίες κ.τ.λ. καλή μας αρχή...Φιλιά απο Μύκονο.

artix@otenet.gr

artix@myk.forthnet.gr

spiceman@rocketmail.com

tel. +30 22890 27198